HavaPedia

Hücum açısının kritik değeri aşması sonucu kanat yüzeyindeki akışın bozulması ve kaldırma kuvvetinin azalması durumu. Uçağın havada tutunma yeteneğini kaybetmesine neden olabilir.

Uçak kelimesinin kısaltmasıdır. Havacılık iletişiminde sıkça kullanılır.

Automatic Direction Finder (Otomatik Yön Bulucu) kısaltmasıdır. Uçağın bulunduğu yere göre yayın yapan bir radyo vericisinin yönünü bulan bir seyrüsefer cihazı.

Uçağın konumunu, hızını ve diğer bilgileri otomatik olarak yayınlayan bir gözetim teknolojisidir. Hava trafik kontrolüne daha hassas bilgi sağlar.

Uçağın havada ilerlemesine karşı oluşan ve uçağı yavaşlatan kuvvettir. Hava moleküllerinin uçağa çarpması sonucu oluşur.

Uçağın ağırlığının dengelendiği noktadır. Uçuş performansı ve stabilitesi için kritik öneme sahiptir.

Uçağın inişe yaklaşırken izlemesi gereken, havaalanına göre belirlenmiş güvenli alçalma yolu.

Uçağın belirli bir zaman diliminde (genellikle dakika) dikey olarak ne kadar alçaldığını gösteren ölçüdür. Pilotlar, inişe hazırlanırken alçalma oranını kontrol eder.

Pilotların düşük görüş koşullarında bile uçağı güvenli bir şekilde piste yönlendirmesine yardımcı olan hassas bir iniş sistemidir.

Görüş mesafesinin düşük olduğu veya hava koşullarının kötü olduğu durumlarda, pilotların sadece aletlere dayanarak uçtuğu kurallar. Özel eğitim ve donanım gerektirir.

Uçağın yüksekliğini ölçen bir cihazdır. Barometrik basınç veya GPS sinyalleri kullanılarak çalışır.

Altimetrenin doğru yüksekliği göstermesi için yapılan basınç ayarıdır. QNH, QFE gibi farklı ayar türleri bulunur.

Uçak yüzeylerinde buzlanmayı önleyen veya oluşan buzu çözen sistemdir. Uçuş güvenliği için hayati önem taşır.

Uçağın kanatları, motor girişleri ve diğer kritik yüzeylerinde buzlanmayı önleyen sistemdir. Isıtma veya kimyasal maddeler kullanarak buz oluşumunu engeller.

Uçak kanatları ve motor girişleri gibi kritik yüzeylerde buzlanmayı önleyen veya oluşan buzu çözen sistemlerdir.

Uçağın kanat profili ile gelen hava akımı arasındaki açıdır. Kaldırma kuvvetini ve stall durumunu etkileyen önemli bir parametredir.

Uçağın inişe hazırlık sürecinde havaalanına yaklaşması ve iniş hattına girmesi. Çeşitli yaklaşma prosedürleri mevcuttur.

Havaalanında uçakların park ettiği, yolcuların bindirildiği ve indirildiği, yakıt ikmalinin yapıldığı alandır.

Auxiliary Power Unit (Yardımcı Güç Ünitesi) kısaltmasıdır. Uçak motorları çalışmıyorken elektrik ve basınçlı hava sağlayan küçük bir türbin motoru.

Hava sahasında uçakların güvenli ve düzenli bir şekilde hareket etmesini sağlayan birimdir. Pilotlarla iletişim kurarak talimatlar verir.

Automatic Terminal Information Service (Otomatik Terminal Bilgi Servisi) kısaltmasıdır. Havalimanı hakkında güncel hava durumu, pist kullanımı ve diğer önemli bilgileri içeren sürekli yayınlanan bir kayıttır.

Uçağı otomatik olarak kontrol eden bir sistemdir. Uçuşun belirli aşamalarında pilotun yükünü hafifletir.

Helikopter motorunun arızalanması durumunda, rotorların hava akımıyla dönmeye devam etmesi ve kontrollü bir iniş sağlamasıdır.

Uçaklarda kullanılan elektronik sistemlerin tümünü kapsayan terim.

Uçak kabinindeki hava basıncını, yolcuların rahatı ve sağlığı için deniz seviyesine yakın bir seviyede tutma işlemidir.

Standart atmosferik basınç değerine göre hesaplanan irtifadır. Uçak performans hesaplamalarında kullanılır.

Standart atmosfer basıncına göre kalibre edilmiş bir altimetre ile gösterilen irtifadır. Uçuş seviyelerinin belirlenmesinde kullanılır.

Uçak kabinindeki hava basıncının, yüksek irtifada yolcuların rahat ve güvenli bir şekilde nefes alabilmesi için ayarlanması işlemidir.

Uçakların, hava trafik kontrolünden iniş izni beklerken çizdiği önceden belirlenmiş rota.

Uçuş Veri Kaydedicisi (FDR) ve Kokpit Ses Kaydedicisi (CVR) olmak üzere iki ana bileşenden oluşan ve uçuş sırasında uçak performansını ve kokpit konuşmalarını kaydeden cihazdır. Kaza araştırmalarında kullanılır.

Bleed Air, jet motorlarının kompresör aşamasından alınan yüksek basınçlı ve sıcak havadır; bu hava, kabin basınçlandırması, klima ve buz çözme sistemleri dahil olmak üzere uçağın birçok yardımcı sistemi için temel enerji kaynağı olarak kullanılır.

Bir uçağa özgü, genellikle kuyruğunda veya gövdesinde bulunan, uçağı tanımlayan harf ve rakamlardan oluşan numara.

Uçak yüzeylerindeki buz ve karı eritmek ve oluşumunu engellemek için kullanılan kimyasal çözeltidir.

Uçağın iniş yaklaşımını sürekli bir alçalma açısıyla yapmasını sağlayan tekniktir. Daha güvenli ve yakıt tasarruflu bir iniş sağlar.

Akışkanın (hava veya sıvı) bir yüzeye yakın hareket ederken yüzeyi takip etme eğilimi. Bazı uçak tasarımlarında kaldırma kuvvetini artırmak için kullanılır.

Coffin Corner, bir uçağın stall hızının (en düşük güvenli hız) ve Mach yavaşlama hızının (en yüksek güvenli hız) birbirine çok yaklaştığı, pilotun manevra kabiliyetinin ciddi şekilde kısıtlandığı tehlikeli bir uçuş bölgesini ifade eder.

Pilotlar ve hava trafik kontrolörleri arasında veri bağlantısı üzerinden mesaj alışverişini sağlayan bir iletişim yöntemidir.

Uçağın yunuslama hareketini azaltarak stabiliteyi artıran sistem.

Uçağın yüzeyindeki buzlanmayı giderme işlemidir. Buzlanma, uçağın aerodinamik performansını olumsuz etkileyebilir ve güvenliği tehlikeye atabilir.

Uçakların güvenli bir şekilde ayrılması için kullanılan, irtifa farkı ile sağlanan minimum mesafedir.

Uçağın saniyedeki veya dakikadaki dikey hareketini (tırmanma veya alçalma hızını) gösteren alettir.

Uçağın kuyruğunda bulunan ve uçağın sapma hareketini (burun sağa/sola) kontrol eden yüzeydir.

Uçak yakıt tanklarındaki yakıt seviyesini manuel olarak ölçmek için kullanılan bir çubuktur. Genellikle görsel bir kontrol aracıdır.

Uçağın, yerdeki bir istasyona olan mesafesini ölçen radyo navigasyon sistemidir.

Bir uçağın belirli bir yatış açısıyla dönüş yaparken izlediği dairenin yarıçapıdır. Dar dönüşler küçük bir yarıçapa sahipken, geniş dönüşler daha büyük bir yarıçapa sahiptir.

Avrupa Birliği'nin havacılık güvenliğinden sorumlu ajansıdır. Hava araçları, parçaları ve havacılık personelinin sertifikalandırılması gibi görevleri vardır.

Uçağın yere çok yakın olduğu durumlarda pilotları uyaran bir sistemdir. Arazi ile çarpışma riskini azaltmaya yöneliktir.

Exhaust Gas Temperature (Egzoz Gazı Sıcaklığı) kısaltmasıdır. Uçak motorlarının performansını izlemek için kullanılan önemli bir parametre.

Radar veya seyrüsefer cihazları ile uçak arasındaki direkt mesafeyi, yani yatay ve dikey mesafenin birleşimini ifade eder.

Uçağın hem yükseldiği hem de yatay olarak hareket ettiği bir tırmanış manevrasıdır. Genellikle özel durumlarda veya askeri havacılıkta kullanılır.

Uçağın yatay eksene göre ne kadar eğik olduğunun ölçüsüdür. Dönüşlerde kullanılır.

Uçağın dönüş yaparken kanatlarının yatay düzleme göre yaptığı açı. Dönüş yarıçapını ve dönüş hızını etkiler.

Uçağın dikey hızını gösteren değer. Tırmanış veya alçalma hızını ifade eder.

Pilot adaylarının veya deneyimli pilotların yeteneklerini geliştirmek için yapılan uçuşlardır. Genellikle bir eğitmen eşliğinde gerçekleştirilir.

Uçağın kalkış noktasından varış noktasına giderken takip ettiği rota üzerindeki uçuş safhası.

Bir havaalanında, paralel olarak uzanan ve aynı yönde kalkış ve inişlere izin veren pistlerdir. Havaalanının kapasitesini artırır.

Havacılık haritalarında, yer yüzeyindeki aynı yükseklikteki noktaları birleştiren çizgilerdir. Pilotlara arazinin yüksekliği hakkında bilgi verir.

Hava haritalarında aynı yüksekliğe sahip noktaları birleştiren çizgiler. Arazi yüksekliğini görselleştirmeye yarar.

Uçağın yer tabanlı seyrüsefer yardımcılarına ihtiyaç duymadan, bilgisayar ve sensörler yardımıyla belirlenen rotayı takip etmesini sağlayan seyrüsefer yöntemidir.

Pistin, iniş için kullanılabilir başlangıç noktasıdır. Genellikle işaretlenmiştir.

Bir pistin kullanılabilir iniş veya kalkış uzunluğunun başlangıç noktasıdır. Genellikle işaretlerle belirtilir.

Pist üzerindeki iniş eşiğinin, pistin başlangıcından farklı bir noktaya taşınması durumudur. Genellikle pistteki hasar veya inşaat çalışmaları nedeniyle yapılır.

ETOPS (Extended-range Twin-engine Operational Performance Standards), çift motorlu uçakların tek bir motor arızası durumunda belirli bir süre boyunca en yakın yedek meydana olan mesafeye göre operasyon yapmasına izin veren bir dizi düzenleme ve sertifikasyon standardıdır.

Uçak motorlarının tüm çalışma parametrelerini otomatik olarak kontrol eden dijital elektronik sistem.

Hava trafik hizmetlerinin sağlandığı, belirli boyutlara sahip bir hava sahası bölgesidir.

Hava trafiği kontrolünde kullanılan standart bir irtifa ölçüsüdür. Deniz seviyesindeki standart basınca göre ayarlanmış bir altimetre ile belirlenir, genellikle 100 feet'lik artışlarla ifade edilir (örn. FL350, 35,000 feet).

Kanatların arka kenarında bulunan, kalkış ve iniş sırasında kaldırma kuvvetini artırmak ve hızı azaltmak için kullanılan hareketli yüzeylerdir.

Hem kanatçık (aileron) hem de flap görevini görebilen, uçağın yanal kontrolünü ve kaldırma kuvvetini artıran bir kontrol yüzeyidir.

Kanatların arka kenarında bulunan, iniş ve kalkışlarda kaldırma kuvvetini artırmak için kullanılan hareketli yüzeylerdir.

Havacılıkta kullanılan, küçük hava araçları arasında çarpışmayı önlemeye yardımcı olan bir trafik farkındalık ve uyarı sistemidir.

Bir uçuşu tanımlayan, hava trafik kontrolü ve havayolu şirketleri tarafından kullanılan benzersiz alfanümerik kod. Örneğin, THY123.

Uçakların irtifasını belirtmek için kullanılan, standart bir basınca (1013.25 hPa veya 29.92 inHg) göre hesaplanan yüksekliktir. Örneğin, FL350, 35.000 fit anlamına gelir.

Flight Information Publication kısaltmasıdır. Havacılıkta kullanılan haritalar, prosedürler ve havalimanı bilgileri gibi seyrüsefer bilgilerini içeren resmi yayınlardır.

Isı enerjisini algılayarak görüntü oluşturan ve özellikle gece görüşü için kullanılan bir kızılötesi görüntüleme sistemidir.

Uçak motorlarına, iniş takımlarına veya diğer kritik sistemlere zarar verebilecek, havaalanı pistlerinde ve apronlarında bulunan yabancı cisimlerdir (örneğin, taşlar, metal parçaları, aletler).

Uçak manevraları sırasında pilot ve yolcuların maruz kaldığı ivme kuvvetidir. Yerçekimi kuvvetinin katları şeklinde ifade edilir.

Uçak manevraları sırasında yolcuların ve uçağın yapısının maruz kaldığı ivme kuvvetidir. Yüksek G-kuvvetleri bilinç kaybına neden olabilir.

Bir uçağın pistin bir bölümünü ters yönde kullanması, genellikle pist sonuna ulaşmak veya belirli bir noktaya gitmek için yapılan manevra.

Pilotların dışarıyı görerek, hava koşullarının uygun olduğu durumlarda uçtuğu kurallar. Hava sahası ve irtifa kısıtlamaları bulunur.

Uydular aracılığıyla uçağın konumunu belirlemeye yarayan küresel konumlandırma sistemidir. Seyrüseferde kullanılır.

Uçağın yere çok yaklaştığını algılayan ve pilotları uyaran bir sistemdir, CFIT (Controlled Flight Into Terrain) kazalarını önlemeye yardımcı olur.

Uçağın yere çok yaklaştığını algılayarak pilotu uyaran bir sistemdir. Kontrollü uçuşta yere çarpma (CFIT) kazalarını önlemeye yardımcı olur.

Uçuş esnasında kokpitteki sesleri kaydeden cihazdır. Kaza veya olay incelemelerinde kullanılır.

Hava araçları üzerinde bakım, onarım ve revizyon işlemleri yapmaya yetkili personelin sahip olması gereken resmi belgedir.

Atmosferdeki ani hava akımı değişiklikleri nedeniyle uçağın sarsılmasına neden olan olay.

Uçağın hızını artırmak için kullanılan, genellikle kanat veya gövde üzerinde bulunan hareketli yüzeylerdir. İniş yaklaşması veya hızlı irtifa kaybetme gibi durumlarda kullanılır.

Uçağın hızını artırmak için kullanılan aerodinamik yüzeylerdir. İnişe yaklaşırken veya hızlı bir şekilde irtifa kaybetmek gerektiğinde kullanılır.

Havacılık faaliyetlerini düzenleyen ulusal ve uluslararası yasal düzenlemelerin tamamıdır.

Uçakların belirli bir rota üzerinde güvenli bir şekilde uçmaları için belirlenmiş, sınırları tanımlanmış hava sahası.

Uçağın önündeki hava durumunu tespit etmek için kullanılan bir radardır. Pilotların türbülanslı alanlardan kaçınmasına yardımcı olur.

Ülke toprakları ve karasuları üzerindeki belirli kurallara tabi olan kontrollü veya serbest hava alanlarıdır. Farklı hava sahaları, farklı uçuş kurallarına ve izinlere tabidir.

Hava sahasının farklı kurallar ve gereksinimlere göre sınıflandırılmasıdır (A, B, C, D, E, G gibi). Hava trafik kontrol hizmetleri ve uçuş prosedürleri bu sınıflamalara göre belirlenir.

Hava sahasının farklı türlerini tanımlayan bir sistemdir (örn. A, B, C, D, E, G). Her sınıflandırma, uçuş kuralları, iletişim gereksinimleri ve izinler açısından farklı düzenlemelere sahiptir.

Rüzgar hızı ve/veya yönündeki ani değişikliklerdir. Uçuş için tehlikeli olabilir, özellikle kalkış ve iniş sırasında.

Uçağın yerde, kendi motor gücüyle hareket etmesidir. Piste gidiş veya pistten ayrılış sırasında kullanılır.

Hava sahası ve havalimanı kapasitesinin etkin bir şekilde kullanılmasını sağlamak amacıyla yapılan planlama ve koordinasyon faaliyetleridir.

Hava sahasının verimli kullanımını sağlamak ve hava trafik yoğunluğunu düzenlemek amacıyla uygulanan stratejilerdir.

Bir uçağın belirli bir rotayı izlemesi veya belirli bir manevrayı yapması için hava trafik kontrol tarafından verilen yetkidir. Güvenli ve düzenli hava trafiğini sağlamak için gereklidir.

Havaalanlarında ve hava sahasında uçak trafiğini yöneten ve güvenli bir şekilde yönlendiren kişidir. Pilotlarla iletişim kurarak uçuş planlarını uygular.

Hava araçlarının güvenli ve düzenli bir şekilde uçmasını sağlamak için hava sahasını yöneten birimdir.

Bir havayolu şirketinin ticari hava taşımacılığı yapabilmesi için gerekli olan, yetkili havacılık otoritesi tarafından verilen izindir.

Uçakların park ettiği, yolcu indirip bindirdiği, yakıt ikmali yaptığı ve bakım işlemlerinin gerçekleştirildiği alan.

Bir havaalanının belirli bir zaman diliminde (genellikle saatte) güvenli ve verimli bir şekilde işleyebileceği maksimum uçak sayısıdır. Altyapı, personel ve hava trafik kontrol faktörlerine bağlıdır.

Havaalanındaki uçak ve araç trafiğini yöneten, hava trafik kontrolörlerinin bulunduğu yüksek yapıdır. Pistleri ve hava sahasını gözlemleyerek talimatlar verir.

Havaalanı çevresinde, uçakların güvenli iniş ve kalkışını engellememesi için belirlenmiş yükseklik sınırlamalarıdır.

Havaalanı çevresinde uçuş güvenliğini sağlamak amacıyla belirlenmiş, yapılaşmayı kısıtlayan veya engelleyen alanlardır.

Havaalanı pistinin yatay düzleme göre eğimini ifade eder. Kalkış ve iniş performansını etkileyen bir faktördür.

Havaalanında rüzgarın yönünü ve yaklaşık hızını gösteren, konik şeklinde kumaş bir araçtır. Pilotlara görsel bilgi sağlar.

Havaalanındaki rüzgarın yönünü ve hızını görsel olarak gösteren, konik veya silindir şeklinde bir kumaş yapıdır. Pilotların kalkış ve iniş kararlarında yardımcı olur.

Hava trafik kontrolünün talimatıyla, bir uçağın iniş için beklemesi gerektiğinde belirli bir noktada belirli bir patern (genellikle oval) çizerek dönmesi işlemidir.

Uçağın hava trafik kontrolünün talimatı üzerine belirli bir noktada dairesel bir rota izleyerek beklemesidir. Genellikle iniş sırası beklerken kullanılır.

Uçağın kanadının hava akımına göre olan açısıdır. Optimal bir hücum açısı, maksimum kaldırma kuvveti sağlar. Çok yüksek bir hücum açısı stol durumuna yol açabilir.

Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü (International Civil Aviation Organization) kısaltmasıdır. Sivil havacılık standartlarını belirleyen Birleşmiş Milletler'e bağlı bir kuruluş.

Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü (ICAO) tarafından belirlenen ve her havaalanı, havayolu şirketi ve uçak tipini tanımlayan benzersiz koddur.

Pilotun, görüş mesafesinin düşük olduğu veya bulutların bulunduğu durumlarda, yalnızca uçak üzerindeki aletlere güvenerek uçmasını sağlayan kurallardır. Hava trafik kontrolü ile sürekli iletişim gereklidir.

Instrument Landing System'in kısaltmasıdır. Kötü görüş koşullarında uçakların piste güvenli bir şekilde iniş yapmasına yardımcı olan hassas bir iniş sistemidir.

Deniz seviyesinde 15°C sıcaklık ve 1013.25 hPa basınç değerlerine sahip, standart bir atmosfer modelidir. Uçak performansı ve alet kalibrasyonu için referans olarak kullanılır.

Atmosferde, yüksekliğin artmasıyla sıcaklığın değişmediği veya çok az değiştiği bir tabakadır; stabilite ve hava tahminleri açısından önemlidir.

Uçağın yere iniş ve kalkışını sağlayan tekerlekler ve destek sistemleri.

Uçağın deniz seviyesinden yüksekliğidir.

Bir uydunun, Dünya'nın dönüş hızıyla aynı hızda döndüğü ve Dünya'dan bakıldığında sanki sabit bir noktada duruyormuş gibi göründüğü yörüngedir.

Gaz türbinli motorlara sahip uçaklarda kullanılan, yüksek enerji yoğunluğuna sahip özel bir yakıt türüdür (Jet A, Jet A-1 gibi).

Uçak kabinindeki hava basıncının, yolcuların konforu ve sağlığı için belirli bir seviyede tutulması.

Uçağın kabinindeki hava basıncının deniz seviyesine eşdeğer yüksekliğidir. Modern uçaklarda kabin yüksekliği genellikle 8000 fitin altında tutulur.

Uçağın kanatları tarafından üretilen, yerçekimine karşı koyan aerodinamik kuvvettir. Uçağın havada kalmasını sağlar.

Uçağın kalkış anındaki toplam ağırlığıdır. Yakıt, yolcu, kargo ve uçağın kendi ağırlığını içerir ve uçağın performansını doğrudan etkiler.

Uçuş sırasında kaydedilen verileri (uçuş verileri kaydedicisi - FDR) ve kokpit seslerini (kokpit ses kaydedicisi - CVR) saklayan, darbeye ve yangına dayanıklı cihazdır. Kaza araştırmalarında kullanılır.

Uçağın pilot ve yardımcı pilot tarafından kontrol edildiği bölüm.

Uçuş sırasında kokpitteki konuşmaları kaydeden cihaz. Kaza incelemelerinde olayın nedenlerini anlamak için kullanılır.

Pilotların ve diğer mürettebat üyelerinin kokpitteki konuşmalarını kaydeden cihazdır. Kaza incelemelerinde kullanılır.

Çok motorlu uçaklarda, arızalanması durumunda uçağın performansını en çok etkileyen motordur.

Uçağın arkasından gelen rüzgardır. Kalkış mesafesini uzatır ve iniş hızını artırır.

Uçakların kanat uçlarından yayılan ve arkalarında türbülanslı bir hava akımı oluşturan bir fenomendir. Özellikle büyük uçakların arkasında tehlikeli olabilir.

Uçağın hızının, ses hızına oranıdır; genellikle yüksek hızlı uçuşlarda kullanılır (Örn: Mach 0.8).

Uçağın kontrol yüzeylerini kullanarak havada dönüşler, tırmanışlar ve alçalmalar gibi hareketleri yapabilme yeteneği.

Uçuş sırasında uçağa etkiyen ivmenin yerçekimi ivmesine oranıdır. Uçağın yapısal dayanımını etkileyen önemli bir faktördür.

Uluslararası acil durum çağrısıdır. Uçakta can ve mal güvenliğini tehdit eden ciddi bir durum olduğunda kullanılır.

Uçağın belirli bir arıza ile uçmasına izin veren, onaylanmış ekipmanların listesidir.

Havaalanlarında düzenli olarak yayınlanan, mevcut hava durumunu özetleyen rapordur. Rüzgar, görüş mesafesi, sıcaklık gibi bilgileri içerir.

Hava durumunu inceleyen ve tahmin eden bilim dalı. Uçuş planlaması için önemlidir.

Pist üzerindeki bir pilotun pist işaretlerini veya ışıklarını görebileceği yatay mesafedir. İniş ve kalkış kararlarında önemli bir faktördür.

Pilotun pist üzerindeki işaretleri veya ışıkları görebileceği yatay mesafe. İniş koşullarını belirlemede önemlidir.

Uçakların bir havaalanına iniş için izlediği standartlaştırılmış rota veya döngüdür. Güvenli ve düzenli iniş trafiği sağlamaya yardımcı olur.

Bir pistte uçağın güvenli bir şekilde iniş yapabileceği mesafenin uzunluğu. Bu mesafe, pistin toplam uzunluğundan farklı olabilir.

Bir uçağın belirli bir havalimanına iniş yapabilmesi için karşılaması gereken en düşük görüş mesafesi ve bulut yüksekliği şartlarıdır.

Bir planörün veya uçağın, motor gücü olmaksızın havada kalma süresini maksimize eden en düşük düşüş hızıdır.

Uçağın iniş yapabileceği maksimum ağırlıktır. Bu ağırlık aşılırsa iniş sırasında yapısal hasar oluşabilir.

Pilotların eğitiminde kullanılan, tek motorlu uçaklarda motorun arızalanması durumunu taklit eden bir uygulamadır. Pilotun acil durum prosedürlerini uygulamasını sağlar.

Uçağın kalkış yapabileceği maksimum ağırlıktır. Bu ağırlık aşılırsa kalkış güvenliği tehlikeye girer.

Uçakların seyrüseferinde kullanılan, yön bilgisi içermeyen bir radyo vericisidir. Genellikle VOR'a göre daha düşük frekansta yayın yapar.

Notice to Airmen'in kısaltmasıdır. Uçuş operasyonlarını etkileyebilecek geçici tehlikeler, değişiklikler veya kısıtlamalar hakkında pilotları bilgilendiren duyurulardır.

Outside Air Temperature'ın kısaltmasıdır. Uçuş sırasında uçağın dışındaki havanın sıcaklığını ifade eder.

Çok motorlu bir uçağın tek motorunun arızalanması durumudur. OEI performansı, uçağın tek motorla uçabilme yeteneğini ifade eder.

Kabine basıncının düşmesi durumunda yolculara ve mürettebata oksijen sağlamak için kullanılan maskedir.

Uçak kabin basıncının düşmesi durumunda yolcuların ve mürettebatın oksijen almasını sağlayan ekipmandır.

Kabindeki basıncın düşmesi durumunda yolcuların kullanması için tavandan otomatik olarak inen oksijen maskeleridir.

Uçakta kabin basıncının düşmesi durumunda yolculara otomatik olarak dağıtılan oksijen maskelerinin işlevselliğini kontrol etme işlemidir.

Hipoksi yaşayan bir kişiye oksijen verildiğinde görülen, başlangıçta geçici bir kötüleşme durumudur.

Uçağı pilotun doğrudan müdahalesi olmadan, önceden programlanmış bir rotada tutan ve uçuş parametrelerini (yükseklik, hız, yön) koruyan sistemdir.

Karanlıkta sabit bir ışık kaynağına bakarken, ışığın hareket ediyormuş gibi algılanmasıdır. Pilotların gece uçuşlarında dikkat etmesi gereken bir yanılsamadır.

Havacılıkta kompozit malzemelerin üretiminde kullanılan, yüksek sıcaklık ve basınç altında kürleme işlemini gerçekleştiren fırın benzeri ekipmandır.

Uçağın bir sistem aracılığı ile pilot müdahalesi olmadan otomatik olarak iniş yapmasıdır. Genellikle düşük görüş koşullarında kullanılır.

Uçağı önceden belirlenmiş bir rota üzerinde tutmak veya belirli manevraları gerçekleştirmek için kullanılan bir sistemdir.

Uçağı otomatik olarak kontrol eden bir sistemdir. Belirli bir rota, irtifa ve hızda uçuşu sürdürmek için kullanılır.

Helikopterin motor gücü kesildiğinde, ana rotorun hava akımı sayesinde dönmeye devam ederek kontrollü bir iniş yapabilmesini sağlayan aerodinamik prensiptir.

Pervanenin her bir kanadının dönüş düzlemi ile oluşturduğu açıdır. Motor gücünü itme kuvvetine dönüştürmede etkilidir.

Modern uçak kokpitlerinde bulunan, uçuşla ilgili temel bilgileri (hız, irtifa, yön, tutum vb.) tek bir ekranda gösteren göstergedir.

Pistin iniş ve kalkış için kullanılabilir başlangıç noktasıdır. Genellikle pistin başında işaretlenir.

Pistin başlangıcını gösteren, genellikle yeşil renkte olan ışıklardır. Pilotlara iniş ve kalkış için referans noktası sağlar.

Yetkisiz bir aracın, uçağın veya kişinin bir pist üzerine girmesi durumudur. Ciddi bir güvenlik riskidir.

Uçağın hızını ölçmek için kullanılan bir sensördür. Hava akışının basıncını ölçerek hızı hesaplar.

Uçağın, kendi motor gücüyle hareket edemediği durumlarda bir çekici araç yardımıyla park pozisyonundan taksi yoluna çekilmesidir.

Belirli bir havaalanının referans noktasına göre ayarlanmış atmosfer basıncıdır. Yükseklik göstergesini havaalanı seviyesine göre sıfırlamak için kullanılır.

Ram Air Turbine (RAT), bir uçağın tüm motorları arızalandığında veya ana güç sistemleri çöktüğünde acil durum elektrik veya hidrolik gücü sağlamak için kullanılan küçük bir pervaneli jeneratördür. Uçağın hızından elde ettiği hava akımıyla dönerek kritik sistemlere güç verir ve güvenli iniş için hayati öneme sahiptir.

Uçak motorlarının arızalanması durumunda, acil durum güç sağlamak için kullanılan küçük bir türbindir. Hava akımından enerji üretir.

Uçağın ana motorlarının arızalanması durumunda, acil durum güç sağlamak için kullanılan küçük bir türbindir. Hava akışıyla döner ve hidrolik veya elektrik gücü üretir.

Uçağın, VOR ve DME gibi yer tabanlı seyrüsefer yardımcılarına ihtiyaç duymadan, tanımlanmış bir rota üzerinde uçmasını sağlayan navigasyon yöntemidir.

Uçağın uzunlamasına ekseni etrafında dönmesidir. Uçağın kanatlarının birinin yukarı, diğerinin aşağı doğru hareketidir.

Uçuş planlamasında kullanılan, coğrafi koordinatları belirlenmiş noktalardır. Uçağın rotasını tanımlamak için kullanılır.

Bir uçağın belirli bir rotayı izleyerek uçmasına izin veren, hava trafik kontrol tarafından verilen resmi onaydır.

Uçağın planlanan uçuş rotasından ayrılması durumudur. Hava koşulları, navigasyon hataları veya ATC talimatları nedeniyle oluşabilir.

Helikopterlerde kaldırma kuvveti ve itki sağlayan dönen kanatlar sistemi.

Helikopterlerin havada yükselmesini, ilerlemesini ve yön değiştirmesini sağlayan döner kanat sistemidir.

Helikopterin rotorlarından aşağıya doğru itilen hava akımıdır. Etkili ve tehlikeli olabilir.

Uçağın kalkış hızına ulaşmadan, pist üzerinde kalkıştan vazgeçme işlemidir. Teknik bir arıza veya beklenmedik bir durum nedeniyle uygulanabilir.

Bir uçağın, aracın veya kişinin izinsiz olarak aktif bir pist üzerine girmesi durumudur. Ciddi bir güvenlik riski oluşturur.

Rüzgarın hızında veya yönünde ani ve önemli bir değişikliktir. Özellikle iniş ve kalkış sırasında tehlikeli olabilir.

Rüzgarın hızının veya yönünün kısa mesafelerde aniden değişmesidir; özellikle iniş ve kalkış sırasında tehlikeli olabilir.

Runway Visual Range kısaltmasıdır. Pilotun pist üzerindeki görüş mesafesini ifade eder ve iniş kararlarında önemli bir faktördür.

Belirli hava sahalarında uçaklar arasındaki dikey mesafeyi azaltarak hava sahası kapasitesini artıran uygulamadır.

Uçağın dikey ekseni etrafındaki sağa veya sola dönüş hareketidir. Uçağın burun kısmının sağa veya sola dönmesidir.

Uçağın dikey ekseni etrafında sağa veya sola doğru hareketidir. Uçağın burnunun sağına veya soluna doğru dönmesini ifade eder.

Uçak kanatlarının gövdeye göre yukarı doğru açılı olmasıdır. Yanal kararlılığı artırır.

Kokpit ekranlarında, gerçek görüş koşulları ne olursa olsun, uçağın önündeki arazinin 3D görüntüsünü gösteren sistemdir. Özellikle düşük görüş koşullarında pilotlara yardımcı olur.

Kokpitte, özellikle kötü görüş koşullarında pilotlara gerçek zamanlı olarak dış dünyanın üç boyutlu, bilgisayar tarafından oluşturulmuş bir görüntüsünü sunan sistem.

Bir uçak, motor, parça veya havacılık personelinin belirli standartlara ve yönetmeliklere uygun olduğunu doğrulayan resmi süreç.

Uçağın tırmanma hızının belirli bir değerin altına düştüğü en yüksek irtifadır. Uçağın performansı için kritik bir sınırdır.

Uçağın tırmanma hızının belirli bir değere (örneğin 100 ft/dakika) düştüğü maksimum irtifadır.

Uçağın sabit bir irtifada ve hızda, yükselmeden veya alçalmadan düz bir şekilde uçması durumudur.

Uçuş operasyonlarının planlanması, takibi ve yönetimi sürecidir. Yakıt hesaplamaları, rota optimizasyonu ve hava durumu değerlendirmesi gibi unsurları içerir.

Uçağın bir noktadan diğerine güvenli ve verimli bir şekilde yönlendirilmesidir. GPS, VOR ve diğer sistemler kullanılır.

Uçağın planlanan uçuş rotasını gösteren, harita üzerinde çizilen çizgidir. Bu hat, coğrafi noktalar ve radyo seyrüsefer yardımcıları kullanılarak belirlenir.

Uçakların pozisyonunu ve yönünü belirtmek için kullanılan, kanat uçlarında ve kuyrukta bulunan kırmızı, yeşil ve beyaz renklerdeki ışıklardır.

Pilotların konumlarını belirlemelerine ve uçuşlarını yönlendirmelerine yardımcı olan radyo vericileri ve diğer sistemler.

Geleneksel kontrol kolonunun yerine kullanılan, pilotun yan tarafında bulunan kontrol çubuğudur. Sidestick, Airbus gibi bazı modern uçaklarda kullanılır.

Kokpitte, uçağın dışındaki arazi ve engellerin 3 boyutlu bir görüntüsünü sunan sistemdir. Görüşün kısıtlı olduğu durumlarda pilotlara yardımcı olur.

Uçak sistemlerinin birden fazla kopyasının bulunmasıdır. Bir sistem arızalandığında diğeri devreye girerek güvenliği sağlar.

Bir ülkenin sivil havacılık faaliyetlerini düzenleyen, denetleyen ve yöneten resmi kurum (Türkiye'de SHGM).

Kanatların ön kenarında bulunan, yüksek hücum açılarında kaldırma kuvvetini artırmak ve stol hızını düşürmek için kullanılan hareketli yüzeylerdir.

Uçağın burun kısmının dönüş yönünün tersine doğru kaymasıdır. Yana kayma olarak da bilinir ve inişlerde özellikle yan rüzgarda kullanılır.

Havaalanlarında iniş ve kalkış zamanlarının planlanması ve havayolu şirketlerine ayrılması işlemidir.

Uçağın kontrolsüz bir şekilde kendi ekseni etrafında dönerek irtifa kaybetmesidir. Genellikle stol durumunda ve asimetrik kanat kaldırmasıyla meydana gelir.

Uçak kanatları üzerinde bulunan, açıldığında hava akışını bozarak uçağın kaldırma kuvvetini azaltan ve iniş sırasında frenleme etkisini artıran yüzeylerdir.

Uçakların transponder cihazları tarafından yayılan, dört haneli bir koddur. Hava trafik kontrolörleri bu kodlar aracılığıyla uçakları tanımlar ve takip eder.

Uçağın transponder'ı aracılığıyla hava trafik kontrol radarına gönderdiği dört haneli koddur. Uçağın kimliğini veya acil durumunu belirtir.

Uçakların transponder cihazları aracılığıyla hava trafik kontrolüne gönderdiği dört haneli bir sayıdır. Uçağın kimliğini ve durumunu belirtir.

Uçağın havada tutunma yeteneğini kaybettiği, kanatların kaldırma kuvveti üretemediği minimum hava hızıdır. Bu hızın altında uçak irtifa kaybeder.

Kanat hücum kenarına yakın yerleştirilmiş küçük bir çıkıntıdır. Stall durumunda kanat kökünün uç kısmından önce stall olmasını sağlayarak uçağın kontrolünü kolaylaştırır.

Uçak kanadının hücum açısının artması durumunda, kanadın kökünden başlayarak stall olmasını sağlayan küçük bir çıkıntıdır. Bu, aileronların etkinliğini koruyarak daha kontrollü bir stall sağlar.

Uçağın stol durumuna yaklaşması halinde pilotu sesli veya görsel olarak uyaran sistemdir. Bu sistemler uçağın hücum açısını ve hızını izler.

Uçağın aerodinamik kaldırma kuvvetini kaybederek düşmeye başladığı en düşük hızı ifade eder. Bu hız, uçağın ağırlığı, kanat konfigürasyonu ve diğer faktörlere bağlı olarak değişir.

Uçağın, kanatların aerodinamik kaldırma kuvvetini kaybederek havada kalamadığı minimum hızdır. Bu hız aşıldığında uçak irtifa kaybeder.

Uçağın havaya göreceli hızını (hava hızını) gösteren kokpitteki bir alettir.

Uçağın tekerlekleri ile pist yüzeyi arasındaki sürtünmeyi ifade eden değerdir. Pistin ıslak veya buzlu olması sürtünme katsayısını etkiler ve iniş mesafesini uzatır.

Uçağın hareketine karşı koyan aerodinamik kuvvettir. Hava direnci olarak da bilinir ve yakıt tüketimini etkiler.

Uçağın radarına yansıyan etkin alanının büyüklüğü. Düşman radarları tarafından tespit edilme olasılığını etkiler.

Uçağın alçak irtifada hedefe yaklaşarak, bombayı serbest bıraktıktan sonra hızla yükselerek hedef bölgesinden uzaklaşmasını sağlayan bir bombardıman tekniği.

Uçağın iniş mesafesini kısaltmak amacıyla kullanılan, genellikle kuyruk kısmından açılan paraşüt benzeri frenleme aracı.

Bir nesnenin hava içindeki hareketine karşı gösterdiği direncin ölçüsüdür. Düşük sürükleme katsayısı, daha az yakıt tüketimi anlamına gelir.

Uçağın şekli ve yüzey pürüzlülüğü gibi faktörlerden kaynaklanan, hava akışını bozan ve direnci artıran sürükleme türüdür.

Uçak kanatlarının üst yüzeyinde bulunan ve uçağın sürüklemesini artırarak yavaşlamasına veya inişte frenlemesine yardımcı olan hareketli yüzeylerdir.

Uçağın motorsuz halde irtifa kaybetme açısıdır. Motor arızası durumunda, iniş için uygun bir alan bulmak amacıyla kullanılır.

Bir havaalanı için belirli bir zaman dilimindeki beklenen hava durumunu bildiren tahmin raporu.

Uçağın pist üzerinde hızlanarak yerden yükselme eylemidir. Kalkış.

Yer seviyesinden itibaren bulutların tabanının yüksekliğini ifade eder. Pilotların görsel uçuş kurallarına (VFR) göre uçabilmeleri için tavan yüksekliğinin belirli bir değerin üzerinde olması gerekir.

Traffic Collision Avoidance System'in kısaltmasıdır. Uçaklarda bulunan ve diğer uçaklarla çarpışma riskini azaltmaya yönelik otomatik uyarı ve tavsiye sistemidir.

İtiş tersleyiciler, uçakların iniş sonrası pist üzerinde yavaşlamasını ve durmasını sağlayan, motor tarafından üretilen itiş gücünü ileriye doğru yönlendirerek etkili bir frenleme sağlayan hayati sistemlerdir.

Uçağın yatay düzlemle yaptığı açıdır. Uçağın ne kadar hızlı irtifa kazandığını gösterir.

Bir uçağın belirli bir sürede dikey olarak tırmanabildiği mesafeyi ifade eder. Genellikle dakikadaki fit (ft/dak) cinsinden ölçülür.

Uçağın birim zamanda (genellikle dakika) kazandığı yükseklik miktarı. Performans hesaplamalarında önemli bir parametredir.

Uçakta bulunan ve radar sinyallerine otomatik olarak yanıt veren bir cihazdır. Hava trafik kontrolörlerinin uçağı tanımlamasına ve izlemesine yardımcı olur.

Uçak kontrol yüzeylerine (örneğin, elevatör, aileron, rudder) monte edilen küçük ayarlanabilir yüzeylerdir. Pilotun kontrol kuvvetini azaltmasına ve uçağı belirli bir konumda tutmasına yardımcı olurlar.

Atmosferdeki hava akımlarının düzensiz ve karışık hareketidir. Uçaklarda sarsıntıya neden olabilir.

Atmosferdeki düzensiz hava hareketleridir. Uçaklarda sarsıntıya neden olabilir. Açık hava türbülansı (CAT) önceden tahmin etmek zordur.

Yolcuların uçuş sırasında film izleme, müzik dinleme veya oyun oynama gibi aktivitelerle vakit geçirmelerini sağlayan sistemdir.

Pilotun uçuş öncesinde hava trafik kontrolüne sunduğu, uçuş rotası, irtifa, hız ve diğer önemli bilgileri içeren belgedir.

Uçağın tekerleklerinin yerden kesildiği andan, tekrar yere değdiği ana kadar geçen süreyi ifade eder. Pilotların deneyimini ölçmek için kullanılır.

Uçuş deneyimini taklit eden ve pilotların eğitiminde kullanılan bir cihazdır. Farklı hava koşullarında ve acil durumlarda pratik yapma imkanı sunar.

Uçuş sırasında motor performansı, hız, irtifa gibi verileri kaydeden ve kaza durumunda inceleme için kullanılan cihazdır.

Uçuş esnasında uçağın çeşitli parametrelerini (hız, irtifa, motor performansı vb.) kaydeden cihazdır. Kaza veya olay incelemelerinde kullanılır.

Uçuş sırasında uçuş parametrelerini kaydeden ve kaza incelemelerinde kullanılan dayanıklı kayıt cihazıdır.

Bir uçağın güvenli bir şekilde uçabileceği hız, irtifa ve yükleme koşullarının sınırlarını gösteren diyagram veya alandır.

Bir uçağın güvenli bir şekilde uçabileceği hız, irtifa ve ağırlık gibi parametrelerin sınırlarını gösteren grafik veya tablolardır.

Uçağın güvenli bir şekilde uçabileceği hız, irtifa ve yükleme koşullarının sınırlarını gösteren aralıktır.

Modern uçaklardaki sistemlerin, uçağın güvenli operasyonel sınırları içinde kalmasını sağlamak için otomatik olarak kontrol girdilerini sınırladığı teknolojidir.

Uçağın güvenli bir şekilde uçabileceği hız, yükseklik ve ivme sınırlarını gösteren alandır. Bu sınırların aşılması uçağın yapısına zarar verebilir.

V Speeds, uçuş operasyonları sırasında uçağın güvenli ve performanslı bir şekilde hareket etmesini sağlayan, uluslararası havacılık otoriteleri tarafından standartlaştırılmış kritik hız değerleridir.

Uçuşun kritik aşamalarında kullanılan, uçağın güvenli ve verimli bir şekilde uçmasını sağlayan belirli hızlardır (örn: V1, VR, V2).

V1 Hızı, bir uçağın kalkış sırasında herhangi bir motor arızası durumunda güvenli bir şekilde durabileceği veya kalkışa devam edebileceği son hız limitini belirleyen kritik bir kalkış referans hızıdır.

V2 Hızı, uçağın tek motor arızası durumunda güvenli bir şekilde tırmanmasını ve engellerin üzerinden geçmesini sağlayan minimum kalkış hızını ifade eden kritik bir performans parametresidir.

Pilotun uçuş sırasında çevreyi görerek yönünü bulmasını ve diğer uçaklardan sakınmasını gerektiren uçuş kurallarıdır. Hava koşullarının iyi olması esastır.

Uçakların seyrüseferinde kullanılan, yer istasyonlarından yayınlanan radyo sinyallerini kullanarak yön belirlemesini sağlayan bir navigasyon sistemidir.

Havacılıkta kullanılan, VHF bandında yayın yapan ve uçakların konumlarını belirlemesine yardımcı olan bir tür radyo navigasyon istasyonudur.

Uçağın VOR alıcısının doğruluğunu kontrol etmek için kullanılan, harita üzerinde işaretlenmiş özel bir noktadır.

Hem VOR (VHF Omnidirectional Range) hem de TACAN (Tactical Air Navigation) sistemlerini bir arada bulunduran seyrüsefer yardımcısı.

Vertical Speed Indicator (Dikey Hız Göstergesi) kısaltmasıdır. Uçağın yükselme veya alçalma hızını gösteren alet.

Büyük uçakların arkasında bıraktığı, diğer uçaklar için tehlikeli olabilecek türbülanslı hava akımlarıdır. Takip mesafeleri bu etkiyi azaltmak için önemlidir.

Büyük uçakların arkasında bıraktığı türbülanslı hava akımıdır. Arkasından uçan uçaklar için tehlikeli olabilir.

Rüzgarın hız ve yönünde kısa mesafelerde meydana gelen ani değişikliklerdir. Uçuş güvenliği için tehlikeli bir durumdur, özellikle iniş ve kalkışlarda risk oluşturur.

Rüzgar hızının veya yönünün kısa mesafelerde aniden değişmesidir. Uçakların iniş ve kalkışları sırasında tehlikeli durumlara yol açabilir.

Uçağın ağırlık merkezinin, yakıtın dağılımına bağlı olarak değişen konumudur. Uçuş performansını etkiler.

Uçak motorunun belirli bir zaman diliminde tükettiği yakıt miktarıdır. Genellikle galon/saat (GPH) veya litre/saat (LPH) cinsinden ifade edilir.

Uçak motoruna yeterli yakıtın ulaşmaması sonucu motorun durması durumudur. Yakıt sistemindeki arızalar veya yakıt ikmalindeki hatalardan kaynaklanabilir.

Uçağın acil durumlarda veya iniş ağırlığını azaltmak amacıyla havada yakıt bırakma işlemidir. Belirli prosedürler ve bölgelerde gerçekleştirilir.

Uçak yakıtının kalitesini belirlemek için kullanılan bir ölçüdür. Yakıtın depolanma ve kullanım ömrünü etkileyen faktörleri değerlendirir.

Uçak motorları için kullanılan yakıtın oktan sayısı veya performansını gösteren değer. Doğru yakıt derecesi, motorun düzgün çalışması için önemlidir.

Uçuş halindeyken başka bir uçaktan yakıt alarak menzilini uzatma işlemi.

Uçağın ağırlık ve denge hesaplamalarında kullanılan, uçağın belirli bir noktasından yakıt tanklarının konumunu temsil eden bir değerdir.

Uçağın kalkış ağırlığını azaltmak amacıyla acil durumlarda kullanılan bir yakıt boşaltma sistemidir. Güvenli bir şekilde yakıtın atmosfere salınmasını sağlar.

Uçağın ağırlığını azaltmak veya acil durumlarda iniş ağırlığını düşürmek için yakıtının bir kısmını havada bırakma işlemidir.

Uçağın havada acil bir durumda yakıtının bir kısmını boşaltarak ağırlığını azaltması ve daha güvenli bir iniş yapabilmesi işlemidir.

Uçağın kalkış ağırlığının iniş ağırlığından fazla olduğu durumlarda, iniş öncesinde ağırlığı azaltmak amacıyla yakıt boşaltma işlemidir.

Acil durumlarda uçağın ağırlığını azaltmak için yakıtı havaya boşaltma sistemidir. İniş güvenliğini artırmaya yardımcı olur.

Bir uçağın belirli bir mesafeyi veya zaman dilimini katetmek için harcadığı yakıt miktarıdır. Uçağın verimliliği ve menzili için önemlidir.

Bir uçağın iniş için bir havaalanına doğru alçalması ve hava trafik kontrolörlerinin kontrolünde piste yönlendirilmesi.

Bir havaalanına aletli yaklaşma usullerini gösteren, gerekli frekanslar, rotalar ve minimum alçalma irtifaları gibi bilgileri içeren harita.

Bir havaalanına güvenli bir şekilde iniş yapabilmek için pilotların kullandığı, rotalar, yükseklikler, frekanslar ve diğer önemli bilgileri içeren harita veya şemadır.

Uçağın kanatlarının yukarı ve aşağı hareketi, diğer bir deyişle bir kanadın yükselip diğerinin alçalmasıdır. Uçağın uzunlamasına ekseni etrafındaki dönüşüdür.

Uçağın dikey ekseni etrafında sağa veya sola doğru hareketidir. Uçağın yön değiştirmesini sağlar.

Uçağın yatay pozisyonunu gösteren, özellikle görüş koşullarının kısıtlı olduğu durumlarda pilotun oryantasyonuna yardımcı olan göstergedir.

Uçağın kuyruk kısmında bulunan ve uçağın yatay eksende dengelenmesini sağlayan yüzeylerdir. Yükseklik dümenleri bu yüzeylere monte edilmiştir.

Uçağın kuyruk kısmında bulunan ve uçağın yatay eksende (pitch) dengesini sağlayan aerodinamik yüzeydir.

Uçağın kanatlarının yukarı veya aşağı hareketidir. Uçağın uzunlamasına ekseni etrafındaki dönme hareketidir.

Uçağın uzunlamasına ekseninin yatay düzlemle yaptığı açıdır. Dönüşlerde kullanılır.

Uçağın yanal eksende (dikey eksen etrafında) oluşan salınımlarını (yaw) azaltan veya ortadan kaldıran bir sistemdir. Uçuş konforunu ve dengesini artırır.

Uçağın yana kaymasını (yaw) azaltan ve yön dengesini sağlayan otomatik kontrol sistemi. Özellikle jet uçaklarında önemlidir.

Uçak ana motorları çalışmadığında elektrik ve basınçlı hava sağlayan yardımcı motor.

Yoğunluk İrtifası, bir uçağın performansını doğrudan etkileyen, basınç irtifasının standart olmayan sıcaklık ve nem koşulları için düzeltilmiş halidir. Hava yoğunluğunun bir ölçütü olarak, özellikle yüksek sıcaklık ve rakımdaki operasyonlarda hayati öneme sahiptir.

Uçağın burun yukarı veya burun aşağı hareketidir. Uçağın yatay ekseni etrafındaki dönme hareketidir.

Uçak üzerindeki toplam yükün, uçağın ağırlığına oranı. Manevralar sırasında artar ve uçağın yapısal dayanımını etkileyebilir.

Havacılıkta, uçak yapılarındaki gerilmeleri ve yükleri ölçmek için kullanılan sensör.

Uçağın pist başına hızlı bir şekilde ilerlemesini sağlayan taksi yoludur. Pist kapasitesini artırmak için kullanılır.

Genellikle bilimsel araştırmalar veya atmosfer gözlemleri için stratosfere gönderilen, helyum veya hidrojenle şişirilmiş büyük balonlardır.

Uçağın deniz seviyesinden yüksekliğini ölçen cihaz.